...
Hem birlikteydiler, hem farklıydılar. Dokuz yıldır sevgili, dört yıldır da evliydiler, ama düşleri hala aynı çatı altında değildi. Cihan zamanı boyunca oburca yiyip tüketiyor, Ömer ağır ağır yudumluyordu. Cihan dünyaya hükmetmek istiyordu; onun Terken Hatun'a sözü geçiyordu, Terken'in de Melikşah'a. Gündüzleri haremde entrikalar çeviriyor, gidip gelen mesajları, yatak dedikodularını, mücevher vaatlerini yakalıyor, zehir kuşkularının izini sürüyordu. Sinirleniyor, heyecanlanıyor, ateşleniyordu. Akşamları ise kendini sevilmenin mutluluğuna terk ediyordu. Ömer için yaşam çok farklıydı, ilmin zevkine ve zevkin ilmine varmaktı.
Cihan dedi ki:
-Yedi ömrüm olsaydı eğer, her akşam şu taraçada, şu rahat divana uzanıp yatmak için birini feda ederdim seve seve; bu şarabı içmek, parmaklarımı şu kaseye daldırıp yemek için... Mutluluk tekdüze bir yaşamda gizli.
Ömer cevap verdi:
-Bir, üç veya yedi, ben ömürlerimin hepsini şimdiki gibi, şu taraçaya uzanıp elimi saçlarında gezdirerek geçirirdim.
...
Amin Maalouf- Semerkant
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder