much younger :)

    Yurt ortamları insanı hiç girmeyeceği muhabbetlerin içine sokuyor gerçekten. Çeşitliliği görmenin yanında insanların nası bi zihniyette olduklarını da anlayıp haline şükretmek için aslında güzel bile sayılabilir. Ve şimdi olimpiyat köyü denilen kompleks kampüste yurt hayatımı sürdürüyorum.Bu sene burayı  yeni kayıtlarla doldurdukları için bazı yaşananlar tahammül sınırımın üstüne çıkıp beni insan kıyımına doğru sürüklese de kendimi tutuyorum ve yaşadıklarımın aralarından en sempatik olanını anlatmaya çalışacağım:
  
  Yemekhane olayı bi dert çünkü az önce de dediğim gibi yurtlar çok kompleks yemekhaneye çıkabilmek için ya bayır bir yolu tercih edeceksiniz ya da erkek yurdunun orta yerinden çıkan asansörü. nitekim asansörü seçtik ve birkaç ufaklıkla gayet huzurlu bir şekilde yukarı doğru çıkarkene, kızlardan kısa ve tombul elimdeki nota bakıp atladı:

-O elindeki ne?

- not; radyasyon onkolojisi ( evet anlayacakmış gibi de açıklama yaptım)

-hea hemşirelik mi okuyosun?

-hayır tıp.

- ?)!^+)&%??!! ( bu gereksiz hönk moduna alıştık artık koymadı bu hiç)

-maşallah bir mi?

-hayır üç.

(yine bi hönk modu var bu arada.)

-aa baya da genç gösteriyosun aslında.

işte burda mal olan da ben oluyorum.
   
ve şaşkınlığım hat safhaya ulaştı bu muhabbet sonrasında acaba bir 3. sınıf öğrencisinin yüzünün kırışmasını saçlarının beyazlamasını mı bekliyorlar, garip. Bu sözlere olay sırasında makyajsız olmamın getirdiği mal görüntünün sebep olduğunu düşünüyorum:) sanırım haklılar ya makyajsız çıkmam abi kuralını hayat felsefesi yapmam gerekliymiş sağolsun bunu öğrenmiş oldum sayesinde. saygılar.