sweet hom!

     Metropol insanı değilim ben arkadaş. Sanırım çocukluk yıllarımı, pencereden sitede sokakta oynayan çocukları izlemekle geçirmemle alakalı bi durum bu. (evet çocukluk travmalarım var.) Şöyle bi yerde yaşamak istemiyorum mesela ilerde hiç hem de. he tabi günün birinde mecbur kalırsam o ayrı. Gelir yüzüme tükürürsünüz o zaman alt üst bi katı ayarlayıveririm size de-zengin olcam da az buçuk-.

     Eski olan her şeye mi ilgisi olur insanın özellikle şu eski evler var ya hayranım ben onlara nası güzeller şimdi beton yığını da değil metal yığınlarının arasında yaşıyoruz. Bu da çok absürd biliyorum ama güzel değil mi ağaç gibi yosun bitmiş kenarından gölün içinde hatta oh mis yani.

     Ve bir balıkçı kasabası. Evlerini çok beğendiğim söylenemez ama yaşam tarzı olaraktan gayet sempatik geldi. üniversitesiydi iş olanaklarıydı aramaya gerek yok erkek çocuklarının babadan yadigar meslekleri kız çocuklarının da ellerinde olsa olsa çamaşır sepetleri vardır kafa yormayan rahat yaşam tarzı insan arada imrenmiyor değil.

    Kapımın önü böyle olsun mesela ottan geçilmesin merdivenim yıkık dökük de olabilir hiç sorun değil hatta memnun olurum. Penceremden sabahın ilk ışıkları girsin, tek nefeste çekeyim o tertemiz havayı içime evet evet istiyorum bunların hepsini.

    Gayet sıradan gibi gözükse de çatısı tüylü bu evi de çok seviyorum. Yol kenarlarını da çiçeklerle süslemiş sevgili ev sahibim benim gelişim için tüm hazırlıklar tamam bir de nerde olduğunu bulabilirsem bırakıcam okulu falan.